از انتخاب فونت تا زمان حضور هر جمله روی تصویر؛ راهنمای جلوگیری از متن‌های ریز، شلوغ و ناخوانا در ویدیوهای فارسی.
فونت را متناسب با مخاطب انتخاب کنید
فونت‌های نمایشی برای تیتر کوتاه مناسب‌اند، اما متن توضیحی به وزن و فاصله‌گذاری خوانا نیاز دارد. برای محتوای فارسی، شکل اعداد، نیم‌فاصله و ترکیب حروف با متن لاتین را قبل از تولید بررسی کنید.
در یک ویدیوی کوتاه معمولاً دو خانواده قلم کافی است: یکی برای تأکید و یکی برای توضیحات. تنوع زیاد قلم‌ها هویت بصری را تضعیف می‌کند.
هر صفحه فقط یک پیام اصلی
اگر چهار جمله هم‌زمان روی صفحه باشند، مخاطب مجبور می‌شود بین خواندن و دیدن تصویر یکی را انتخاب کند. جملات بلند را به بخش‌های معنایی کوتاه تقسیم کنید.
به‌جای کوچک‌کردن فونت برای جا دادن محتوا، متن را خلاصه یا زمان حضور اسلاید را بیشتر کنید. اولویت با فهم پیام است.
کنتراست و پس‌زمینه
متن روشن روی پس‌زمینه شلوغ حتی با سایه هم همیشه خوانا نمی‌شود. یک نوار نیمه‌شفاف یا گرادینت کنترل‌شده می‌تواند تصویر را حفظ و متن را واضح کند.
رنگ تأکیدی را برای واژه‌های کلیدی نگه دارید. اگر همه کلمات رنگ متفاوتی داشته باشند، تأکید معنای خود را از دست می‌دهد.
زمان خواندن را با حرکت هماهنگ کنید
خواندن متن متحرک نسبت به متن ثابت سخت‌تر است. به پایان انیمیشن ورود، مکث خواندن و خروج مجال بدهید.
سرعت خواندن در گروه‌های سنی و موقعیت‌های مختلف متفاوت است. تماشای آزمایشی بدون توقف و از فاصله معمول، آزمون کاربردی‌تری از نگاه‌کردن به تایم‌لاین تدوین است.
جهت راست‌به‌چپ و ترکیب با انگلیسی
وجود نام نرم‌افزار، عدد و نشانی اینترنتی در متن فارسی ممکن است ترتیب علائم را به‌هم بزند. پیش از رندر نهایی عبارت‌های دو‌زبانه و سطرشکنی را در دستگاه مقصد کنترل کنید.
در پوستر و موشن‌گرافیک فارسی، ترجیحاً متن را با ابزارهایی بچینید که شکل‌دهی حروف و جهت نوشتار را درست پشتیبانی می‌کنند.
چک‌لیست سریع
- در هر قاب پیام اصلی مشخص است.
- متن در اندازه موبایل خوانده می‌شود.
- رنگ و پس‌زمینه کنتراست کافی دارند.
- اعداد و عبارت‌های لاتین درست نمایش داده می‌شوند.
جمع‌بندی: طراحی نوشتار خوب زمانی موفق است که بیننده بدون مکث و تلاش اضافه، پیام را دریافت کند.
